الهی ؛ تن به سوی کعبه داشتن چه سودی دهد
الهی!
الهی ؛ خوشا آنانکه در جوانی شکستند که پیری خود شکستگی است .
الهی ؛ اگر عنایت تو دست مارا نگیرد از چهل ها چلّه ماهم کاری نیاید .
الهی ؛ تو پاک آفریدی و ما آلوده کردیم .
الهی ؛ وای بر من اگر دلی از من برنجد .
الهی ؛ پیشانی بر خاک نهادن چه آسان است ، دل از خاک برداشتن دشوار است .
الهی ؛ شکرت که به بلای شهرت مبتلا نشدم .
الهی ؛ شکرت که حقیر و فقیرم نه امیر و وزیر .
الهی ؛ توبه از گناه چه آسان است توفیق ده که از عباداتمان توبه کنیم .
الهی ؛ آنکه تو را دوست دارد چگونه با خلقت مهربان نیست .
الهی ؛ همه از مردن می ترسند و حسن از زیستن که این کاشتن است و آن درویدن .
الهی ؛ همه می گویند بده حسن می گوید بگیر .
الهی ؛ سر تا سر ذرات عوالم وجود در جنب و جوشند ، چگونه حسن خاموش باشد .
الهی ؛ آن را که عشق نیست ارزش چیست ؟
الهی ؛ خروس را سحر باشد و حسن را نباشد .
الهی ؛ از من آهی و از تو نگاهی .
الهی ؛ وسعت جهان کیانی که این است ، فسحت عالم ربانی چون خواهد بود ؟
الهی ؛ عمری آه در بساط نداشتم و اینک جز آه در بساط ندارم .
الهی ؛ عارف را به عرفان چه کار ، عاشق معشوق بیند نه این و آن .
الهی ؛ عقل و عشق ، سنگ و شیشه اند ؛ عاشقان از عاقلان نالند نه از جاهلان .
الهی ؛ اگر کودکان سرگرم بازی اند ، مگر کهنسالان در چه کارند ؟
الهی ؛ چه رسوایی از این بیشتر که گدا از گدایان گدایی کند.
الهی ؛ جز این نمی شد ، با که در آویزم .
الهی ؛ تو خود گواهی که این سخنان از بی تابی است ؛ بر ما متاب .
الحمد لله الذي جعل كمال دينه و تمام نعمته بولاية أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام