زليلايي شنيدم يا علي گفت                      به مجنوني رسيدم يا علي گفت

 مگر اين وادي دارالجنون است                     که هر ديوانه ديدم يا علي گفت

 نسيمي غنچه اي را باز مي کرد                  به گوش غنچه نم نم يا علي گفت

 چمن باريزش باران رحمت                          داعامي کرد واوهم ياعلي گفت

 يقين پروردگار افرينش                                به موجودات عالم يا علي گفت

 خمير خاک ادم چون سرشتند                     چو برمي خواست ادم يا علي گفت

 عصا در دست موسي اژدها شد                  کليم آنجا  مسلم يا علي گفت

 مسيحا دم از اعجاز  ميزد                           زبس بي چاره مريم يا علي گفت

 نزول وحي منزل شد به طه                         ملک در وقت رفتن يا علي گفت

 محمد در شب معراج برخواست                   به قصد  قرب اعظم يا علي گفت

 مگر خيبر زجايش کنده مي شد                   يقين آنجا علي هم يا علي گفت

 علي را ضربتي کاري نمي شد                    گمانم ابن ملجم يا علي گفت

 دلا بايد كه هردم يا ياعلي گفت                   نه هردم بل دمادم يا علي گفت