احادیث در مورد جهنم
رسول اکرم(ص):
لو أن دلواً صب من غسلین فی مطلع الشمس لغلت منه جماجم من فی مغربها؛
اگر یک سطل از چرک و خون دوزخیان در شرق عالم ریخته شود بر اثر آن جمجمه کسانی که در غرب عالمند به جوش می آید.
رسول اکرم(ص):
أدنی اهل النار عذاباً ینتعل بنعلین من نار یغلی دماغه من حراره نعلیه؛
کم عذاب ترین اهل جهنم دو کفش از آتش به پا دارد که از حرارت آنها مغزش به جوش می آید.
رسول اکرم(ص):
أکثر ما یدخل الناس النار الأجوفان: الفم و الفرج؛
دو چیز میان تهی بیش از همه مردم را به جهنم می برد: دهان و شرمگاه.
رسول اکرم(ص):
أول من یدخل النار أمیر متسلط لم یعدل، و ذو ثروه من المال لم یعط المال حقه و فقیر فخور؛
اولین کسی که به جهنم می رود فرمانروای قدرتمندی است که به عدالت رفتار نمی کند و ثروتمندی که حقوق مالی خود را نمی پردازد و نیازمند متکبر.
رسول اکرم(ص):
ان لجهنم باباً لایدخلها إلا من شفا غیظه بمعصیه الله تعالی؛
جهنم را دری است که جز کسی که با معصیت خدای تعالی خشم خود را فرو نشاند، از آن وارد نمی شود.
حدیث قدسی:
فیما اوحی إلی عیسی(ع) هی (یعنی النار) دار الجبارین و العثاه الظالمین و کل فظ غلیظٍ و کل مختال فخور؛
به عیسی(ع) وحی شد که جهنم سرای جباران و سرکشان ظالم است و جایگاه هر تند خوی خشن و هر تکبر مغروری.
رسول اکرم(ص):
و الذی بعثنی بالحق بشیراً لا یعذب الله بالنار موحداً أبداً؛
سوگند به آن کس که مرا نوید دهنده برانگیخت، خداوند هرگز یکتا پرست را در آتش ندهد.
رسول اکرم(ص):
فی قوله تعالی(یا حسرتنا علی ما فرطنا) الحسره أن یری أهل النار منازلهم من الجنه فی الجنه فتلک الحسره؛
درباره آیه (دریغا که کوتاهی کردیم) فرمود: دریغ از این روست که جهنمیان جایگاه بهشتی خود را در بهشت می بینند. این موجب حسرت می شود.
امام صادق(ع):
إنما خلد أهل النار فی النار لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لو خلدوا فیها أن یعصوا الله أبداً و إنما خلد أهل الجنه فی الجنه لأن نیاتهم کانت فی الدنیا أن لو بقوا فیها أن یطیعواالله أبداً فبا النیات خلد هؤلاء و هؤلاء ثم تلاقو له تعالی: (قل کل یعمل علی شاکلته) قال: علی نیته؛
جهنمیان از این رو در آتش جاویدانند که در دنیا نیتشان این بود که چنانچه تا ابد زنده بمانند تا ابد خدا را نافرمانی کنند و بهشتیان نیز از این رو در بهشت جاویدانند که در دنیا بر این نیت بودند که اگر برای همیشه ماندگار باشند برای همیشه خدا را فرمان برند. پس، جاودانگی هر دو گروه به سبب نیتهایشان است. آن گاه حضرت این آیه را تلاوت کردند: بگو هرکس طبق نیت خود عمل می کند.)
الحمد لله الذي جعل كمال دينه و تمام نعمته بولاية أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السلام