امام علی(ع):

الحرص و الکبر و الحسد دواع التقحم فی الذنوب؛

حرص، تکبر و حسادت انگیزه های فرورفتن درگناهان است.

رسول اکرم(ص):

أکثر خطایا ابن آدم فی لسانه؛

بیشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست.

امام سجاد(ع):

من باب شبعاناً و بحضرته مؤمن جائع طاو قال الله عزوجل: ملائکتی، أشهدکم علی هذا العبد أننی أمرته قعصانی و أطاع غیری، و کلته إلی عمله، و عزتی و جلالی لا غفرت له أبداً؛

کسی که شب سیر بخوابد و درکنارش مؤمنی گرسنه و بی غذا باشد، خداوند عزوجل می فرماید: ای فرشتگان من شما گواه باشید که من این بنده را فرمان دادم و او نافرمانی می کرد و از جز من فرمان برد، من او را به کارش واگذار کردم، به عزت و جلالم سوگند که هرگز او رانمی بخشم.

امام باقر(ع):

لما یئل عن الکبائر -: کل شیء أوعد الله علیه النار؛

در پاسخ به سئوال از کبائر فرمود: هرگناهی که خداوند برای آن وعده آتش داده است(گناه کبیره می باشد).

رسول اکرم(ص):

لکل ذنب توبه إلا سوء الخلق، فإن صاحبه کلما خرج من ذنب دخل فی ذنب؛

هر گناهی توبه دارد مگر بد اخلاقی، زیرا آدم بد اخلاق از هر گناهی که در آید(و توبه کند) به گناهی دیگر می افتد.

امام باقر(ع):

الذنوب کلها شدیده و أشدها ما نبت علیه اللحم و الدم؛

همه گناهان بدند و بدترین آنها گناهی است که از آن گوشت و خون بروید.

امام علی(ع):

لما سئل: أی ذنب أعجل عقوبه لصاحبه؟ - من ظلم من لاناصر له إلا الله و جاور النعمه بالتقصیر و استطال بالبغی علی الفقیر؛

در پاسخ به این سئوال که: کیفر کدام گناه زودتر دامنگیر گنهکار می شود؟ فرمود: ستم کردن به کسی که یاوری جز خدا ندارد و کوتاهی در شکر نعمت و دراز کردن دست ستم به نیازمند.