رسول اکرم(ص):

من کان یؤمن بالله و الیوم الاخر فلیکرم ضیفه؛

هرکس به خدا و روز قیامت ایمان دارد، باید میهمانش را گرامی دارد.

رسول اکرم(ص):

الضیف ینزل برزقه و یرتحل بذنوب أهل البیت؛

میهمان، روزی خود را می آورد و گناهان اهل خانه را می برد.

رسول اکرم(ص):

کل بیت لایدخل فیه الضیف لاتدخله الملائکه؛

هر خانه ای که میهمان بر آن وارد نشود، فرشتگان واردش نمی شوند.

رسول اکرم(ص):

لایتکلفن أحد لضیفه مالا یقدر؛

هیچ کس نباید بیش از توانش خود را برای میهمان به زحمت اندازد.

امام صادق(ع):

ابن أبی یعفور: رأیت عند أبی عبدالله(ع) ضیفاً، فقام یوماً فی بعض الحوائج، فنهاه عن ذلک، وقام بنفسه إلی تلک الحاجه، و قال(ع): نهی رسول الله(ع) عن أن یستخدم الضیف؛

ابن ابی یعفور: در خانه امام صادق(ع) میهمانی دیدم. روزی او برای انجام کاری برخاست. حضرت به او اجازه ندادند و شخصاً آن کار را انجام دادند و فرمودند: رسول خدا(ص) از به کار گرفتن میهمان، نهی فرموده است.

رسول اکرم(ص):

کفی بالمرء إثماً أن یستقل ما ما یقرب إلی إخوانه و کفی بالقوم إثماً أن یستقلوا ما یقرب به إلیهم أخوهم؛

انسان را همین گناه بس، که آنچه را که تقدیم برادران میهمان خود می کند که شمارد و میهمان را همین گناه بس، که آنچه را که میزبانش برای آنها فراهم می کند کم شمارند.

امام باقر(ع):

إذا دخل أحدکم علی أخیه فی رحله فلیقعد حیث یأمر صاحب الرحل فإن صاحب الرحل أعرف بعوره بیته من الداخل علیه؛

هرگاه یکی از شما به خانه برادرش وارد شد، هرجا صاحب خانه گفت همان جا بنشیند، زیرا صاحب خانه به وضع اتاق خود از میهمان آشنا تر است.

رسول اکرم(ص):

الضیف یلطف لیلتین، فإذا کانت لیله الثالثه فهو من أهل البیت یأکل ما أدرک؛

میهمان تا دو شب پذیرایی می شود، از شب سوم جزو اهل خانه به شمار می آید و هرچه رسید بخورد.

رسول اکرم(ص):

لا تأکل طعام الفاسقین؛

غذای مردم فاسق را نخور.