امام علی(ع):
ما نهی الله سبحانه عن شیء إلا و أغنی عنه؛
خدای سبحان انسان را از هیچ چیزی نهی نفرموده جز آن که او را از آن بی نیاز کرده است.
رسول اکرم(ص):
من أعرض عن محرم أبد له الله به عباده تسره؛
هرکس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن عبادتی که او را شاد کند نصیبش می گرداند.
رسول اکرم(ص):
العباده مع أکل الحرام کالبناء علی الرمل – و قیل: علی الماء؛
عبادت با خوردن حرام همانند ساختن بنایی است بر روی شن(و به قولی: بر روی آب)
امام صادق(ع):
کسب الحرام یبین فی الذریه؛
در آمد حرام(اثرش) در فرزندان آشکار می شود.
امام سجاد(ع):
و أما حق یدک فأن لاتبسطها إلی لا یحل لک فتنال بما تبسطها إلیه من الله العقوبه فی الأجل و من الناس بلسان اللائمه فی العاجل ...؛
حق دست این است که آن را به حرام نگشایی که آن مایه کیفر خدا در قیامت و سرزنش مردم در دنیاست... .
ابوالحسن (ع) (امام کاظم(ع)):
یا داود إن الحرام لاینمی و إن نمی لایبارک له فیه و ما أنفقه لم یؤجر علیه و ما خلفه کان زاده إلی النار؛
ای داود! مال حرام رشد نمی کند و اگر هم رشد کند برای صاحبش برکت ندارد و اگر از آن چیزی انفاق کند پاداشی نخواهد دید و آنچه پس از خود بر جای گذارده، ره توشه او به سوی دوزخ است.
رسول اکرم(ص):
من أصاب مالاً من مهاوش أذهبه الله فی نهابر؛
هرکس مالی از حرام بدست آورد، خداوند در حوادث سخت آن را از بین می برد.
رسول اکرم(ص):
من کسب مالاً من غیر حله أفقره الله؛
هرکس از حرام مالی بدست آورد، خداوند به فقر مبتلایش خواهد نمود.
رسول اکرم(ص):
من أکل الحلال أربعین یوماً نورالله قلبه. و قال إن لله ملکاً ینادی علی بیت المقدس کل لیله من أکل حراماً لم یقبل الله منه صرفاً و لا عدلاً و الصرف النافله و العدل الفریضه؛
هرکس چهل روز حلال بخورد، خداوند قلبش را نورانی فرماید. و فرمودند: خدای را فرشته ای است در بیت المقدس که هر شب ندا می دهد هرکس حرام خورد خداوند کار مستحب و واجبی را از او قبول نمی کند.
رسول اکرم(ص):
لا یقدر رجل علی حرام ثم یدعه لیس به إلا مخافه الله إلا أبد له الله فی عاجل الدنیا قبل الاخره ما هو خیر له من ذلک؛
هرکس بتواند کار حرامی انجام دهد و آن را فقط از ترس خدا فرو گذارد، خداوند در همین دنیا، پیش از آخرت بهتر از آن را به او عوض می دهد.