شب قدر یعنی شب نزول قرآن بر قلب هایی که سالها گــدایی مــعبود را کرده اکنون امید به کـــرم او دارد.
یعنی پشت پا زدن به هرآنچه مانع رسیدن به جمال اوست. و خون دل خوردن. یعنی کسب عــــــلم و معارف حقه و در مراحل بعدی شهود معقولات و معارف. که بالاترین حقیقت در عالم هستی قرآن است و جـــــامع تمام علوم. به شرط آنکه شرط « لا یمسه الا المطهرون » را برای جان هایمان رعایت کنیم و شجره وجودمان را دست استاد به مقصد رسیده بدهیم آنوقت می شویم صورت کتبیه قرآن که مــــقام اکمل آن را پـــیامبر و حضرت امیر دارند همانطور که عالم صورت عینیه قرآن است. و عمده در این مسائل اخــــلاص در عمل است برای تجلی اسماء و صفات در دل سالک که مسائل ناچیز متافیزیکی را قدرت سیر این مسائل ثقیل را نیست.

در لیالی پر عظمت قدر اگر سر سجّاده سبز ، دل مهربانتان لرزید و قطره اشکی گوشه ی چشمان پاکتان را نمناک کرد ، در گوشه ای از خلوت علوی خویش به یاد همه محتاجان و ملتمسین دعا ، بیمارانی که تمام امیدشان به این شب هاست  ، بخصوص این عبد عاصی هم دستی بر آسمان بلند کنید شاید خدا به حرمت نفس آسمانی فرشته های زمینی اش گوشه چشمی هم بر ما داشته باشد .

التماس دعا... بیابانی تشنه باران