برون شو ای غم از سینه که لطف بار می آید

دیشب کسی برای تو سجاده وا نکرد

بغضی ترک ندید و گلویی صدا نکرد

انگار ما بدون حضور تو راحتیم..!!!! 

وقتی کسی برای ظهورت دعا نکرد 

ما را همین صدا نزدن بی خیال کرد

ما را همین صدا نزدن با خدا نکرد 

وقتی که دامن تو رها شد ز دست ما 

دست گناه دامن ما را رها نکرد 

در روزگار ما تو بیابان نشین شدی 

خاکم به سر از اینکه دل ما حیا نکرد

توبه از اینکه این دل  بی بند و بار ما 

جایی برای آمدن یار وا نکرد

---

---

               در دفـتـرم هــزار معـما نوشته ام

               يعني كه باز نام شما را نوشته ام

                                                                                 خورشيد پشت ابر ! ببين دفتر مرا

                                                                                 ديشب هزار مرتبه فردا نوشته ام

              عمــريست روي تخـته سـيـاه نگاه خود

              تصميم نه ... كه غيبت كبري نوشته ام

                                                                                 پشت در كلاس ، فقط گفته اي و من

                                                                                 از درس انـتـظـار تو امـلا نوشته ام

              زنگ كلاس... بغض تو... موضوع انتظار

             از جمــعه هـاي غــم زده انشـاء نوشته ام

                                                                                 من را ببخـش! در ورق خيـس زندگيم

                                                                                 خطم اگر بد است و شما را نوشته ام

سالهای بی خورشید

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند
سالها، هجری و شمسی، همه بی خورشیدند

از همان لحظه که از چشم یقین افتادند
چشم های نگران آینه ی تردیدند

نشد از سایه ی خود هم بگریزند دمی
هر چه بیهوده به گرد خودشان چرخیدند

چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود
همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند

غرق دریای تو بودند ولی ماهی وار
باز هم نام و نشان تو زهم پرسیدند

در پی دوست همه جای جهان را گشتند
کس ندیدند در آیینه به خود خندیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است
فصل ها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیایی همه ساعت ها و ثانیه ها
از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند

تو بیا کین دل ما را طاقت هجران ندارد

مولايم :

يکی از اثرات محبت شما در زندگی من , نه بهتر است بگويم در زندگی ما , غمی است که برپيکره روح و روانمان کشيده شده و در اعماق وجودمان نفوذ کرده است .

هر عيدی که فرا می رسد بنا است که ما بخنديم ؛ خوشحال باشيم و شادی کنيم و ما نيز می خواهيم  در اعياد چنين باشيم ؛ اما چه کنيم که غيبت تو خنده را به ما حرام کرده است .

سرورم : ما درخوشحالی شما خوشحاليم اما در اعماق درونمان چنان غمی نهفته است که حتی الفاظ قادر نيستند بر پيکره اش لباس شوند .

يا مولای :

هر روز فرخنده ای که از ايام الله فرا می رسد ما شيعيان جشن می گيريم , اما درميان فريادهای شهدايمان و نالهای کشته هايمان و آتش ظلمهائی که از زمان شهادت مادرت فاطمه زهراء برما روا داشته اند .

خوشحاليهايمان را با اشک و خون ترسيم می کنيم و با بغض فرو کشيده لب فرومی بنديم و خواهيم گفت که سرچشمه زلال امامت آنگاه د ردل زمين فرو رفت که بانگ های فرياد : هل من ناصر ينصرنی , اباعبدالله عليه السلام  بی جواب ماند. 

آقای من :

اين غم همواره درون سينه های ماست تا زمانی که ظهور بفرمائی .

البته چنين است که حزن جز فرآورده محبت شما نيست.

-      چطور خوشحال باشد عاشقی که اين چنين معشوقی دارد و به فراق او مبتلاست؟

-      چطور بخندد تشنه ای که دريايی از آبی شيرين و زلال و خنک در پيش دارد اما برای سيراب شدن از آن راهی نمی يابد ؟

-      مولای من:

-   ما می خنديم اما اين خنده فقط بر لبان ما نقش می بندد زيرا که در دلهای ما آتشفشانی از سنگهای گداخته حسرت نهفته است .

-      حسرت يک نگاه ...

-      حسرت سيراب شدن در درياي چشمهايت و حسرت شنيدن سخنان حکيمانه ات .

-   اميدوارم هرگز نخواسته باشم به شمارش آورم اثرات محبتتان را در زندگيم , زيرا که محبت شما در زندگی من نه تنها اثرنکرده است بلکه با روزگار من عجين شده است و گوشت و خون و پوستمان ازآن روييده است . اينکه بخواهيم از اثر چيزی در زندگيمان صحبت کنيم که بزرگترين رکن زندگی است شايد بی معنا باشد.

حبيبا:

چطور از اثر محبتت در زندگيم سخن بگويم و در حالي که دانه های عشقت هنگامی در قلبم کاشته شد که به من درس خداشناسی می دادی وقتی که ذرّه کوچکی بودم، در قبل از اين عالم .

و واضح تر بگويم .

سيدی!

کوچکترين تشعشع از اثرات محبتت در زندگيم متلاشی شدن همه وجودم و توجه همه قلبم و خير دنيا و آخرت برايم .

به اميد آن روزی بيايی و به سرمای غربت و تاريکی جهل و زشتی ظلم خاتمه دهی . زيرا که زيبايی و خوبی جز با  وجود تو معنا نمی شود .