سرزمین آرزوها

لبخند یوسف

aarezoha — Wed, 11 Nov 2009 17:20:24 GMT

خوشبخت،یوسف به سفر رفته من است
یار سراغ یار دگر رفته ی من است

آینده و گذشته ی محتوم من یکی ست
تقدیر ، خنجر به جگر رفته ی من است

این چشمه ای که به سر خود می زند مدام
فواره نیست ، طاقت سر رفته ی من است

مست است و شور بخت که سر می زند به سنگ
دریا جوانی به هدر رفته ی من است

هر غنچه ای که سر زند از خاک بعد از این
لبخند یوسف به سفر رفته ی من است ...

--------
پی نوشت:
این شعر رو دوست خوبمون رجحان برامون نوشت و من هم برای شما ... از این دوست عزیز ممنون و از شما عزیزان که مثل همیشه سرزمین آرزوها رو با قدمهای مهربونتون قطره بارون می کنید.

هلا ستاره احمد هلا ستاره صبح

aarezoha — Wed, 04 Nov 2009 14:48:18 GMT

توفیق آستان بوسی حضرت دوست به مدد غبار روبی از پای زائرین و خدمت در سلک خادمین نشان افتخاری است که با اکرام حضرت باریتعالی عنایت شده و گرنه این بیچاره زبون با بضاعتی در مرز هیچ کجا و حضور در چنین جایگاهی رفیع کجا ؟

به هر حال و قال و چند و چون موسم حج می رسد . سر و سامان و خان و مان را باید بگذاری تا در میقاتی لباس آخرت بپوشی ...

چه دلچسب و شیرین است با سیاه و سپید و زرد و سرخ از ری و روم و بغداد و کجا مشق عشق کردن . برخاک خفتن در مشعر و شیدایی عرفات بیتوته در منا و سیل خروشان در رمی و هروله با هاجر و تیغ و مسلخ و اسماعیل را در خاطر گذراندن .

طواف و سعی و دوگانه های شیرین پشت مقام آرمیدن در بیت و نگریستن به خانه که چگالی حضور در آنجا را سنگین می بینی .

بقیع و خانه فاطمه . احدو هرای شیران احد و پیکر برخاک خفته حمزه .

خدایا بهشت دلربای تو ارزانی آنانکه می ارزند مرا همین بس که افتخار بندگیت دارم .

تا میهمانی حضور ساعاتی دیگر باقی است . در عالمی که محضر خدا ست .

برای حضور در میهمانی رسمی او مهیا شدن دشوار نیست ؟‌

تجدید عهد با غریب طوس

aarezoha — Wed, 28 Oct 2009 18:37:18 GMT

دارالشفاست مرقد سلطان دین رضا

باید که رو به جانب دارالشفا کنیم

باشد سزا که بر در طب الرضا رویم

وانگاه درد خویش در آنجا دوا کنیم

ما را اگر بساحت قدسش اجازه داد

آنجا ولا برای همه دست و پا کنیم

چون پیروی بساحت کیوان رسید گفت

باید به پیروان علی اقتدا کنیم

دميدن آفتاب امامت از افق خانه امام كاظم عليه السلام جلوه اي ديگر از رحمت الهي بر عالميان بود.

اين بار، در «ذيقعده سال 148» «رضاي آل محمد» درخشيد و خط «ولايت» در وجود او به عنوان پيشواي حق تداوم يافت.

«امامت» از ديدگاه اهل بيت عليهم السلام ، كارواني است كه باري از معرفت و تقوا و اخلاص دارد. كه در راه هدايت و ارشاد، ره مي سپارد و مقصدش «فلاح امت» است و «امام»، قائد و قوام بخش بناي امت، و سلسله اي از نور، هدايت، تعهد، جهاد و شهادت است، و «ائمه شيعه» اسوه زندگي و الگوي اخلاق اند.

چشممان روشن، كه در تاريك خانه تاريخ، از خانه ولايت، خورشيدي ديگر سربركشيد و در تداوم راه، از «مدينه» تا «طوس» راه پيمود و از بركت اين هجرت، ايران براي هميشه در چشم انداز پرتو «امامت» قرار گرفت،آن پيشوا، هنگام وداع دردمندانه با«تربت احمد»،گردي از ايمان آن مزار برگرفت و براين خاك پاشيد و سرزمين عجم را با پيام رسول عرب عجين نمود و سرزمين سلمان را بيمه «خط اهل بيت» ساخت.

اينك، خورشيد دين از خاك خراسان ميتابد. اينك، ميلاد «علي بن موسي الرضا عليه السلام» است.
و ... ايران ، به اقيانوس «عرفان علوي وموسوی و رضوي » وصل است. هر روز بامداد خورشيد از سمت خاور سر برمیآورد، و از فراز گنبد طلايي «سلطان طوس»، نور افشاني ميكند، و بر اين خاك شيعه خيز و تربت عاشق پرور ميتابد و زر ميفشاند.

خورشيد وجود امام هشتم، فروغ بخش آن آفتاب عالمتاب است كه در سپهر گردون ميگردد. و كدام مشرق، دو خورشيد دارد؟ و كدام خاك مهد مشرقين و دو خاور است؟

من لالايی تازه ای خواهم ساخت...

aarezoha — Fri, 23 Oct 2009 19:40:18 GMT

من لالايی تازه ای خواهم ساخت...

من در گوش نوزاد دلبندم ..حديثی تازه ترخواهم گفت....

من قلب کوچک دردانهء خود را؛ با رئوف ترين قلب دنيا؛

پيوند خواهم زد؛

و خواب کودک خويش را شيرين ترين خواب دنيا خواهم کرد؛

من لالايی تازه ای خواهم ساخت..

لالايی فراق؛ لالايی انتظار؛لالايی وصال؛

و به راستی؛ به راستی چه شيرين است

خوابی که آغازش لالايی تو باشد.....

من دلبند خويش را با لالايی تو خواهم خواباند؛

و چه کسی می داند؟

شايد تو محبوب بی همتای من به لطف آسمانی خويش؛

همنشين خواب های دردانه ء ‌من شوی؛

می بينی که چه شيرين در خواب ناز می خندد؟

بگو.. آقا! بگو به راستی به خواب او نيامده ای؟لالا لالا گل زيبا..

دلم خون شد از اين دنيا...نگام بر در شب و روزه..

نيومد مهدی ام از راه...

گلی پرورده ام زيبا و نازه..برای سرورش محرم رازه..

درآخر می شه او يارامامش؛

نصيبش هم شهادت در رکابش...

آری من لالايی تازه ای خواهم ساخت.........

میلاد کریمه اهل بیت بر شیعیان مبارک

aarezoha — Tue, 20 Oct 2009 09:49:18 GMT

*بابي انت و امي يا بنت موسي بن جعفر يا فاطمه المعصومه*

صدای پای او در خاطر من نقش میبندد مگر می آید آن آرام جانها از وفا اینجا

شکوه بارگاه حضرت معصومه را نازم که می سایند سر بر درگه او اولیا اینجا

مشو از حرمت این بارگه غافل که مهدی را زیارت کرده اند اهل بصیرت بارها اینجا

عمه سادات سلام و عليك روح عبادات سلام و عليك

كوثر نوري به كوير قمي آب حيات دل اين مردمي

عمه سادات بگو كيستي فاطمه يا زينب ثانيستي

از سفر كرب و بلا آمدي يا كه به دنبال رضا امدي

كاش شبي مست حضورم كني با خبر از وقت ظهورم كني

ميلاد با سعادت بانو حضرت فاطمة العصومه (س)

خدمت برادر مهربانش حضرت علي بن موسي الرضا (ع)

و مولانا بقية الله الاعظم و تمامي شيعيان جهان تبريك عرض مينمايم...

عيد بر عاشقان اهل بيت (ع) مبارك باد...

بسی گفتيم و گفتند از شهيدان ............شهيدان را شهيدان می شناسند

aarezoha — Sun, 18 Oct 2009 14:41:18 GMT

سردار سرتیپ پاسدار نور علی شوشتری جانشین نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، جمعی از فرماندهان ، مردم بومی و نیز سران طوایف بلوچ در اقدامی تروریستی بدست عوامل مزدور استکبار جهانی به شهادت رسیدند .

خدايا ببين که اسطوره هاي شهادت چگونه حيات را به بازي گرفته اند

مرگ به اسارتشان در آورده است سرمست عشقند ،

عشق خدائي، ببين که با پرتاب آيه آيه وجودشان در بستر جاري زمان چگونه حيات را تفسير ميکند.

خدايا سرودشان را شنيدي« انالله و انااليه راجعون» ، فريادشان را شنيدي

« نصرمن الله و فتح غريب» آوايشان را شنيدي « لااله الاالله » نجواشان را شنيدي ،

« فباي آلا ربکما تکذبان» زمزمه شان را شنيدي

« فقاتلو ائمة الکفر» نامشان موحد، کتابشان قرآن ، پيامشان ايمان ، جرمشان قيام ،

راهشان اسلام ، رهبرشان امام ، سلاحشان وحدت ، درسشان جهاد،

سرمايه شان تقوي، مقصدشان شهادت ، معبودشان الله ، فرمانده شان روح الله .

يارانمان ، يارانمان ، آري يارانمان را ربودند که تنها بوديم تنها تر شديم ،

مهاجران رفته اند و بي انصار شده ايم ،

خدايا ، به ابرها بگو بگريند ، به کوهها بگو بشکافند؛

به درياها بگو بخروشند ، به طوفانها بگو بشتابند ، به رودها بگو بنالند،

چشمه ها را بگو بجوشند، به آسمان بگو ببارد، بزمين بگو بگريد ، به خورشيد بگو نتابد ،

به ماه بگو نيايد ، به ستاره گان بگو نمانند ،

به همه بگو اشک بريزند ، آري اشک بريزند ، اي جنگ ، اي دريا ، اي سرودها اي قله ها،

اي رودها، اي چشمه ها ، اي دشتها، اي بيشه ها ، از چشم خود جاري کنيد سيرابها جاري کنيد، خونابه ها جاري کنيد.

خدايا ، به درختها بگو که برگهايشان را فرو ريزند

به عقابها بگو که به سوگ يارانمان نشينند

به پرنده گان بگو پرهايشان را بخون شهيدان رنگين کنند ،

به کبوتران بگو پيام خونرا به خطه ستم کشان برسانند .

خدايا ، باز هم به فرشتگانت بگو که « اني اعلم ما لا تعلمون » فلسفه آفرينش را در

کربلاي خوزستان نشانشان ده .

خدايا ، باز هم به فرشتگانت بگو که خليفه گانت را در زمين ببينند،

آري «تقوي و عشق را و ايمان را » ايثار و جهد و تلاش و خون جوانان را « يکجا نشانشان ده » .

خدايا ، به محمد (ص) بگو که پيروانش حماسه آفريدند ،

به علي(ع) بگو که شيعيانش قيامت بپا کرده اند،

به حسين(ع) بگو که خونش همچنان در رگها ميجوشد.

بگو که از آن خونها که در دشت کربلا زمين ريخت سروها رویيد، ظالمان سروها را بريدند

اما باز همه سروها رویيد،

بگو که آن خونها از « خرداد خون داد » تا « شهريور شهيد » بر ژاله شد ،

بگو که دستهاي عباس(ع) بر پيکر من آويخته است،

بگو که آن خونها به جانان ريخته است و بگو که قاتلان همچنان خونمان را مي ريزند اما ...

باز هم لاله مي رويد .

خدايا، ميداني که چه مي کشيم ، پنداري که چون شمع ذوب ميشويم ، آب ميشويم .

ما از مردن نمي هراسيم ، اما مي ترسيم بعد از ما ايمان را سر ببرند ،

و اگر نسوزيم هم که روشنائي مي رود و جاي خود را دوباره به شب مي سپارد،

چه بايد کرد از يک سو بايد بمانيم تا شهيد آينده شويم،

و از ديگر سو بايد شهيد شويم تا آينده بماند ،

هم بايد امروز شهيد شويم فردا بماند و هم بايد بمانيم تا فردا شهيد نشود.

عجب دردي ، چه ميشد امروز شهيد ميشديم و فردا زنده مي شديم تا دوباره شهيد شويم.

آري همه ياران سوي مرگ رفتند ، در حاليکه نگران فردا بودند.

خدايا نکند وارثان خون اين شهيدان در راهشان گام نزنند.

خدايا ، نکند شيطانهاي کوچک با خون اينها"(شهيدان)" خان شوند ،

نکند جانمايه ها براي به مايه هاي دون سرمايه مقام شود ،

نکند ميوه درخت فداکاري اينها را صاحبان رياکاري بچينند،

نکند ثمره جنگ يارانمان به چنگ فرصت طلبها افتد، نکند خونين کفنان در غربت بميرند

تا قدرت طلبها کام گيرند .

با شما هستم اي ابن الوقتها، انقلابيون بعد از انقلاب؛ سرمايه داران ، زراندوزان ، مستکبرين ،

فئودالها،خوانين؛ غربزدهها ، منورالفکران ،انحصارطلبها؛اسلام پناهان؛قشريون؛خمره هاي قدرت؛

ميوه چينها، راحت طلبها، زخم زبان زنها، منافقين ،التقاطيون؛

اي کسانيکه تا ديروز نمي دانستيد که سياست را با (س) مي نويسند يا با (ص) ،

اي جرياناتي که جز به خود و هواي نفس ، ديگران را نمي شناسيد، و همواره بر چسب مي زنيد ،

غيبت ميکنيد و شهيدان را متهم به کفر کرديد.

خدايا ، آيا ميخواهند از خون شهيدان نردبان قدرت و پست و مقام براي خود بسازند،

نکند که ... نه ... نه. خدايا، هرگز ،

اينها که گفتم کفر است؛ مگر ميشود خون حسينيان پايمال شود ، مگر ميشود علي اکبر و

ابوالفضل و علي اصغر بميرند،"مگر شهيدان زنده نيستند"

نه، نه، هرگز، آنها همواره زنده اند، جاويدند، زيرا شهيدند و شهيد يعني حي حاضر ،

ناظر و حضور در تمامي صحنه هاي حق و باطل.

شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع)

aarezoha — Wed, 14 Oct 2009 15:09:18 GMT

امام صادق علیه الصلاة و السلام:

«مَن آمَنَ بِنا و صَدَّقَ حَديثَنا و انتظر (امرنا) کان کَمَن قُتِل تَحتَ رايَةِ القَائِمِ.»

آن که به ما ايمان آورد و حديث ما را تصديق کند و منتظر امر (فرج) ما باشد، همچون کسي است که زير پرچم قائم به شهادت رسيده باشد.

(تأویل الآیات الظاهرة- ص ۶۴۰)

شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) مرجع و تکیه گاه بزرگ اهل تشیع و مذهب جعفری را به همگی شما تسلیت عرض می کنم.

آقا جان يا صاحب الزمان : سلام

aarezoha — Sun, 11 Oct 2009 15:01:18 GMT

ما مست علوفه ایم مردن بهتر
بی برگ و شکوفه ایم مردن بهتر
از غیبت طولانی مولا پیداست
ما مردم کوفه ایم مردن بهتر

السلام علي: يا صاحب الزمان يا بقية الله ارواحنا له الفداء

آقا جان يا صاحب الزمان :

زبان ما قاصر و ناتوان از بيان خيلي از مطالب است و نمي تواند حقيقت را بيان کند اما آن قدري که فکرم مرا ياري نمايد مي نويسم . سالهايي بودکه زندگي مي کرديم اما دور از تو , نام تو و ياد تو و چقدر دلت را رنجانديم .کارهايي که نبايد مي کرديم کرديم . اما روزي هم خداي تعالي مرا ياري نمود و لطفش را شامل حالم کرد و دستم را گرفت و در دست استاد مهربان و بهتر ازجانم گذاشت و با او بود که تو را شناختم , با نام و عشق و محبت تو آشنا شدم .دوستت داشتم و صدايت زدم يا صاحب الزمان مي گفتم , دستم گرفتي و محبتم را جواب دادي و زيارتت را نصيبم کردي .من نمي دانم که چطور بايد از مهربانيت تشکر کنم اما همين که اين جمله را نوشتم به ذهنم آمد که چرا مي دانم بايد خود رابسازم آدم شوم پاک شوم تا بتوانم يار تو باشم و محبت تورا جبران کنم .

آقا جان سالها از آن موقع که توفيق زيارتتان نصيبم شد مي گذرد , دلم برايتان تنگ شده است و بعضي وقتها آرزوي ديدنتان را مي کنم . اما به خود مي گويم ديدن صورت مبارک حضرت با دل پر از رذيله چه فايده دارد . ديدن و نشناختن چه فايده دارد .بايد خودت را درست کني که اگر حضرت زيارتش را نصيبت کرد بتواني با ايشان حرف بزني و احساست را بيان کني و از خودت خجالت نکشي و شرمنده نباشي .

پدرجان : ولي با اين حالي که پاک نيستم , گناهکار هستم اما دل به شما دارم , دوستتان دارم , قربانتان شوم , آقا جان صدايتان مي زنم ... فرمودند: خداي تعالي شما را براي ما پناهگاه قرار داده من هم به شما پناهنده ام با اينکه فرزند بدي براي شما بوده ام – آقا جان – آن طوري که شما خواستيد نبودم اما پشيمانم و دراين شب و روز از شما تقاضا دارم مرا ببخشيد و دوباره مورد لطف و عنايت خاصه خود قرار دهيد . دستم را بگيريد و قلبم را شفا دهيد .

مولاي من : کاش مي دانستم کجايي تا در آن جا خدمتت مي کردم , نوکريت مي کردم , اما افسوس که نمي دانم کجايي , گاهي با خود اين شعر را زمزمه مي کنم : بيا سوته دلان گرد هم آئيم .

آري بياييد اي شيعيان , اي دوستداران آن حضرت گرد هم آئيم و در فراق مولايمان که جانمان به قربانش باد ناله کنيم , ندبه کنيم بگوئيم « اين السبب المتصل بين الارض و السماء و يا بگوئيم :اين المعز الاولياء و مذل الاعداء , اين وجه الله الذي اليه يتوجه الاولياء .»

مولاي من

منتظرانت را ديگر تاب و توان و آرام و قرار نيست , دلشان گرفته , سينه اشان تنگ شده و تو را مي خواهند . اشک مي ريزند و ظهورت را مي طلبند . من هم دوست دارم جزء منتظرين واقعي شما باشم . دلم فقط در عشق شما بطپد و به ياد شما باشد . از شما مي خواهم آقاجان دل من را خانه خودتان قرار دهيد و شما درآن حکومت کنيد و من آني باشم که شما دوست داريد .

آقا جان کمکم کنيد , ياريم نمائيد . دستم بگيريد آقا جان يا صاحب الزمان ,سيدي و مولاي ,کمکم کنيد تا بتوانم نام و ياد شما را در همه جا زنده کنم , بتوانم براي ياريتان قدمي بردارم , خودم را هم پاک کنم , ديگران را کمک کنم .

يا صاحب الزمان قلبم را شفا دهيد و براي سير به کمالات روحي و مراحل عاليه انساني شوقم دهيد .

يا بقية الله ادرکنا و لا تهلکنا

با این پست فقط برای شما آرزو می کنم ... باشد که گرفتار این آرزوها شوید ... همین.

aarezoha — Fri, 02 Oct 2009 10:47:18 GMT

ناز و مهربانی در چشمان تو. شعله میكشد. نگاهت را از نگاهم مگیر. دستان تو ایه های محبتند .... جوانم می كنی و جوان می شوم. پس بمان.

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی و اگر هستی کسی هم به تو عشق بورزد و اگر این گونه نیست تنهاییت کوتاه باشد.

آرزومندم که این گونه پیش نیاید اما اگر پیش آمد بدانی چگونه به دور از نا امیدی زندگی کنی.

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی از جمله دوستان بد و ناپایدار برخی نادوست و برخی دوستدار که دستکم یکی در میانشان بی تردید مورد اعتمادت باشد و چون زندگی بدین گونه هست برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی نه کم نه زیاد درست به اندازه تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهند که دستکم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد تا که زیادی به خودت مغرور نشوی

و نیز آرزومندم مفید فایده باشی نه خیلی غیر ضروری تا در لحظات سخت وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سر پا نگه دارد.

همچنین برایت آرزومندم که صبور باشی نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند چون این کار ساده ای است بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند و با صبوری ات برای دیگران نمونه شوی

و امیدوارم اگر جوان هستی خیلی زود رسیده نشوی و اگر رسیده ای به جوان نمائی اصرار ننمائی و اگر پیری تسلیم نا امیدی نشوی چرا که هر سنی خوشی و ناخوشی خودش را دارد و لازم است بگذاریم در ما جریان یابد.
امیدوارم به کبوتری دانه بدهی و به آواز یک پرنده گوش کنی وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد چرا که به این طریق احساس زیبائی خواهی یافت و رایگان.

امیدوارم که دانه ای هم به خاک بفشانی و با روئیدنش همراه شوی تا دریابی در یک درخت چقدر زندگی وجود دارد .
همچنین آرزومندم پول داشته باشی زیرا در عمل به آن نیازمندی و همچنین سالی یکبار پولت را جلوی رویت بگذاری فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان ارباب دیگری هست !

و در پایان اگر مرد باشی آرزومندم زن خوبی داشته باشی و اگر زنی شوهر خوبی داشته باشی که اگر فردا خسته شدی یا پس فردا شادمان باز هم از عشق حرف برانید و زندگی را از نو آغاز کنی اگر همه اینها که گفتم فراهم شد دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم بجز اینکه بگویم خدا نگهدارت باشد در همه حال.!

امضاء : بلاگر وبلاگ سرزمین آرزوها ... بیابانی تشنه باران. جمعه ۱۰/۰۷/۱۳۸۸
(شاید دیگر ... بگذریم.)

اعلام عيد فطر وظيفه حكومت يا مراجع؟

aarezoha — Tue, 22 Sep 2009 16:57:43 GMT

پيشوايان و رهبران دينى در جامعه اسلامى وظيفه هدايت و رهبرى امّت اسلامى را برعهده دارند. هدايت مردم معمولاً با راهنمايى‏ها و اوامر و نواهى كه از سوى آنان صادر مى‏شود انجام مى‏گيرد. رهبران دينى گاهى از آن جهت كه كارشناس فن و متخصص امر هستند اظهار نظر مى‏كنند و گاهى به عنوان رهبر و پيشواى امت، فرمان هايى صادر مى‏كنند.

پيامبر مكرم اسلام(ص) داراى هر دو بعد بودند، هم احكام شرعى الهى را بيان مى‏كردند هم دستورهاى اجتماعى سياسى، مانند فرمان جهاد و اعلام صلح صادر مى‏كردند. اين مسئله در مورد پيشوايان معصوم(ع) و نواب خاص آنان كه داراى هر دو جنبه (بيان احكام شرعى و صدور دستورهاى اجرائى، سياسى و اجتماعى) هستند نيز وجود دارد. يعنى همان طور كه بايد به دستورهاى شرعى آن بزرگواران عمل كرد، به فرامين اجتماعى و سياسى آنان نيز بايد گردن نهاد و از آنان متابعت كرد. اما اين امر در زمان غيبت كبرى كه فقهاى بزرگوار هدايت دينى و بيان احكام الهى را به عهده دارند، بعضاً با مشكلاتى همراه است. در اين عصر مردم در ابواب فقهى مختلف مثل نماز، روزه، حج، زكات، خمس و... وعموم عبادات و معاملات با مراجعه به فقها در جهت رفع تكليف و عمل به احكام شرعى اقدام مى‏كنند و در اين زمينه مشكل چندانى ندارند، مشكل مردم در پاره‏اى مسائل اجتماعى ـ سياسى مانند اقامه حدود الهى، اقامه نماز جمعه و عيد، اعلام جهاد و صلح، اخذ وجوهات شرعيه، تشكيل حكومت ودهها مسئله اجتماعى ـ سياسى ديگر است. برخى فكر مى‏كنند اين امور همچون احكام شرعى فقهى، با تقليد از يكى از مراجع تقليد حل مى‏شود. اما آيا مسائلى چون اعلام روز اول ماه مبارك رمضان و روز عيد فطر و روز عيد قربان و... همچون وجوب نماز و بيان احكام فقهى است؟ و اصولاً آيا مسائل سياسى ـ اجتماعى اسلام كه عمدتاً مربوط به تشكيل حكومت و از شئونات حاكم اسلامى است قابل تقليد است؟ اين جاست كه مسئله تفكيك ميان رهبرى سياسى مذهبى با مرجعيت تقليد مطرح مى‏شود.

وظيفه مردم در قبال برخى مسائل دينى با ابهام روبروست! يكى از اين مسائل، مسئله اعلام رؤيت هلال در ابتداء ماه مبارك رمضان و يا اعلام عيد فطر است. مردم واقعاً نمى‏دانند در اين مسئله به مراجع تقليد مراجعه كنند يا از رهبر سياسى مذهبى و حاكم شرع اطاعت كنند.

براى پاسخ به اين پرسش، بايد معيارها و شرح وظايف و حوزه كارى مرجعيت تقليد و حكومت اسلامى را بشناسيم، آنگاه ببينيم مسئله حكم به ثبوت رؤيت هلال و اعلام عيد با كداميك از اين ويژگى‏ها سازگارى دارد. در اين راستا، توجه به نكات ذيل ضرورى است:

1. ادله وجوب تقليد از فقهاء از باب رجوع جاهل به عالم است كه فقط در محدوده بيان احكام شرعى فقهى اعتبار دارد و شامل موضوعات احكام نيست، زيرا تشخيص موضوع با خود مكلف است و تقليد در آن جايز نيست و چون ثبوت رؤيت هلال از موضوعات است قابل تقليد نيست.

2. در علم فقه، نظر فقيه و مرجع تقليد، از موارد و معيارهاى اثبات رؤيت هلال ذكر نگرديده و آثار شرعى بر قول فقيه و مرجع تقليد (بما هو فقيه و مفتى) مترتب نشده است.

3. صدور حكم حكومتى جزء اختيارات و وظايف حاكم شرع اسلامى است و صدور اين گونه احكام و اوامر در موضوعات، حجيت شرعى دارد و لازم الاتباع است. علاوه بر آنكه در اين خصوص، حكم حاكم از موارد اثبات كننده حكم شرعى و طريقه ثبوت رؤيت هلال نيز شمرده شده است. لذا اعلام ثبوت رؤيت هلال و اعلام عيد منحصراً از اختيارات حاكم شرع و رهبرى سياسى مذهبى است.

4. صدور حكم حكومتى نمى‏تواند داراى تكثّر و اختلاف باشد، از اين رو از شؤون حاكم اسلامى است. بر خلاف احكام شرعى فقهى كه قابل تكثّر و محل ابراز آراء و نظرات مختلف است.

5. مردد بودن اول ماه رمضان و عيد فطر در چند روز موجب هرج و مرج و سرگردانى مؤمنين و اختلال درنظام جامعه شيعه مى‏گردد.

6. ممكن است بعضى ادعا كنند چون مورد ثبوت رؤيت هلال ماه شوال نظير موارد دوران امر بين المحذورين است يعنى يا رؤيت هلال و عيد ثابت است كه وجوب افطار را به دنبال دارد و از موارد امر به معروف (وجوب افطار) خواهد بود و يا رؤيت هلال و عيد ثابت نيست و حرمت افطار را به دنبال خواهد داشت و از مواردنهى از منكر (حرمت افطار) خواهد بود، در نتيجه بر مجتهدين و مراجع تقليد از باب امر به معروف و نهى از منكر لازم و واجب است كه در اين مسأله دخالت و اظهار نظر كنند. ولى اين شبهه با اندك دقتى بر طرف مى‏شود. چون امر به معروف و نهى از منكر در جايى است كه معروف و منكر قطعى و مسلم باشند، تا بتوان به آن امر يا از آن نهى كرد وادله وجوب امر به معروف و نهى از منكر شامل مورد بحث كه غالباً مقطوع الوجوب و الحرمة نيست و اصل وجوب و حرمت آن مشكوك است نمى‏شود. مضافاً بر اين كه در اين صورت بايد همه مردم در مسئله ثبوت رؤيت هلال دخالت كنند، چون امر به معروف بر همه مسلمانان واجب است. به علاوه همچنان كه گفتيم ثبوت هلال از موضوعات است و در موارد اشتباه در اين گونه موضوعات ـ در صورتى كه علم به حكم شرعى وجود داشته باشد ـ لازم نيست اشتباه و غفلت او را گوشزد كرد.

7. از آنجا كه مردم گمان مى‏كنند اين مسئله تقليدى است، به مراجع عاليقدر مراجعه مى‏كنند، در حالى كه واقعاً اين گونه نيست لذا سكوت در برابر اين مسئله به دليل اغراء به جهل روا نيست و بايستى مردم را آگاه كرد.

8. در اين مسئله بين فقيهانى كه قايل به اتحاد آفاق هستند و غير آنان، تفاوتى نيست زيرا بنابراين قول فقط محدوده رؤيت هلال گسترده‏تر مى‏گردد. خلاصه اين كه باتوجه به معيارها و ويژگيهايى كه در مسئله ثبوت رؤيت هلال و اعلام عيد وجود دارد، اين امر از اختيارات انحصارى حاكم شرع و رهبرى سياسى مذهبى است.

محمدتقى حائري